Bilgi ve internet teknolojilerinin yaygınlaşması vedaha fazla kullanıcı dostu hale gelmesiyle birlikte daha küçük yaş grubundançocuklar giderek daha fazla dijital medya kullanıcısı olmaya başlamışlardır. Buçalışmanın amacı; Kuzeydoğu Anadolu Bölgesi’nde, Erzurum- Erzincan ve Bayburtillerinde yaşayan 0-8 yaş arası çocukların bilgisayar ve iletişimteknolojilerine erişim ve bu teknolojileri kullanımlarına ilişkindeneyimlerini, bu deneyimleri nasıl anlamlandırdıklarını, çevrimiçi veçevrimdışı hayatları arasında nasıl bir ilişki kurdukları araştırılmıştır.Çocukların medya kullanım pratiklerinin ebeveynleri tarafından etkilendiği vebelirlendiği bilinmektedir. Bu nedenle, çalışma kapsamında ayrıca ebeveynlerinbu teknolojileri nasıl anlamlandırdıkları, çocuklarına bu teknolojilerlekurdukları ilişki sürecinde nasıl bir arabuluculuk gerçekleştirdiklerisorularına yanıt aranmıştır. Ebeveyn ve çocukların internetin risk vefırsatları hakkında bilgi ve kanaatlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amacıgerçekleştirmek için 20 çocuk ve 20 ebeveyn ile yüz yüze derinlemesine görüşmetekniği kullanılarak veri toplanmıştır. Hem ebeveynlerin hem de çocuklarıninternetin sunduğu fırsatlardan ziyade internet risklerine odaklandıkları, hemriskler hem de fırsatlar hakkında yeterince bilgi sahibi olmadıkları, yanlışkanaatlere sahip oldukları, ebeveynlerin kullandıkları en yaygın arabuluculukbiçiminin kısıtlayıcı arabuluculuk olduğu saptanmıştır.
With the widespread adoption of information and internet technologies and as these technologies become more user-friendly, children from smaller age groups have become increasingly digital media users. The aim of present study is to investigate the experience of 0-8 year old children’s accessibility to and use of computer and telecommunication technologies, how they can make sense these experiences and what type of relationship they set up between their on - and off - line lives in the case of Northeast Anatolia Region, Erzurum, Erzincan and Bayburt. It is known that, parents may influence and determine children's media use practices. Therefore, it was also investigated in the scope of the study that how parents make sense these technologies and what type of mediation role they play for their children in the process, which the children established with these technologies. Data were collected using face-to-face in-depth interviews with 20 children and 20 parents. It was determined that both parents and children have a greater focus on internet risks than on the opportunities, they do not have enough knowledge about both the risks and the opportunities, they have misconceptions and the most common form of mediation that parents use is restrictive mediation.